Το Κέντρο Διάσωσης Θαλάσσιων Χελωνών στην Γλυφάδα αξιοποιεί την εργασία εθελοντών για να βοηθήσει την θεραπεία θαλάσσιων χελωνών που βρίσκονται τραυματισμένες στις παραλίες και τις θάλασσες της Ελλάδας. Οι εθελοντές μένουν για έξι μήνες με την Ευρωπαϊκή Εθελοντική Υπηρεσία ή ανεξάρτητα για τουλάχιστον τέσσερις εβδομάδες. Υποστηρίζονται επίσης από εθελοντές που ζουν στην Αθήνα και μας βοηθούν μια φορά την εβδομάδα στον ελεύθερο χρόνο τους.

Οι περισσότερες θαλάσσιες χελώνες τραυματίζονται επειδή πιάνονται σε δίχτυα και παραγάδια. Ένας σημαντικός αριθμός από αυτές παθαίνουν περαιτέρω ζημιά από εσκεμμένα χτυπήματα από τους ψαράδες που τις πιάνουν – κυρίως στο κεφάλι. Μερικοί ψαράδες μεταφέρουν τις τραυματισμένες χελώνες στο Λιμενικό Σώμα, ενώ άλλοι τις αφήνουν στην θάλασσα για να βρεθούν αργότερα στις κοντινές ακτές. Όσες έχουν αρκετή τύχη βρίσκονται όσο είναι ακόμα ζωντανές και με την βοήθεια ντόπιων και του Λιμενικού Σώματος μεταφέρονται στο Κέντρο Διάσωσης Θαλάσσιων Χελωνών στην Γλυφάδα.

Οι χελώνες που φτάνουν στο Κέντρο Διάσωσης Θαλάσσιων Χελωνών λαμβάνουν καθημερινή φροντίδα για την θεραπεία των τραυμάτων και των ασθενειών τους, ενώ παραμένουν σε δεξαμενές με θαλασσινό νερό ώσπου να είναι έτοιμες να επιστρέψουν με ασφάλεια στην θάλασσα. Αυτό μπορεί να πάρει από λίγους μήνες μέχρι αρκετά χρόνια.

Περίπου πενήντα χελώνες φτάνουν στο Κέντρο Διάσωσης κάθε χρόνο, και γύρω στο 60% από αυτές επιβιώνουν και επιστρέφουν στην θάλασσα. Οι περισσότερες χελώνες φτάνουν κατά την διάρκεια της άνοιξης και του καλοκαιριού· είναι η περίοδος που έρχονται στις παραλίες ωοτοκίας για την αναπαραγωγή τους. Λαμβάνουμε πολύ λίγες χελώνες κατά τους χειμερινούς μήνες, αλλά εξακολουθούμε να λαμβάνουμε πολλές αναφορές για χελώνες που βρέθηκαν νεκρές.

Όλες οι τραυματισμένες χελώνες ονομάζονται από τους ανθρώπους που τις βρίσκουν ή τους εθελοντές που τις παραλαμβάνουν και φροντίζουν για την θεραπεία τους. Μερικές χελώνες υιοθετούνται από ανθρώπους που επιθυμούν να βοηθήσουν το έργο μας χρηματικά· αυτή είναι μια σημαντική βοήθεια για το δύσκολο και πολυέξοδο έργο μας, μιας και οι κυβέρνηση και οι υπηρεσίες της που είναι υπεύθυνες για αυτά τα ζώα προσφέρουν ελάχιστη οικονομική ενίσχυση.

Δεκαπέντε χελώνες βρίσκονται αυτή την στιγμή στο Κέντρο Διάσωσης Θαλάσσιων Χελωνών, με μια ποικιλία τραυμάτων και διάρκειας παραμονής. Οι επόμενες παράγραφοι είναι μια σύντομη παρουσίαση των 7 χελωνών που προέρχονται από την Δυτική Ελλάδα, από τους εθελοντές που τις φροντίζουν.

Η Άρτεμις βρίσκεται στο Κέντρο Διάσωσης από τις 15 Ιουλίου 2010. Ήρθε στο Κέντρο γιατί είχε καταπιεί ένα αγκίστρι. Κατά την περίοδο που βρίσκεται εδώ άρχισε να τρώει από μόνη της, και από την πρώτη μέρα είναι μια πολύ δραστήρια χελώνα. Είχε μια επέμβαση για να αφαιρεθεί το αγκίστρι και η πληγή της είχε αρχικά μολυνθεί. Η κτηνίατρός μας, Λητώ Κριτσέλη, άνοιξε και πάλι την πληγή και την καθάρισε, και τώρα επουλώνεται σταθερά.

Ο Ανδρέας ήρθε στο Κέντρο αρκετά πρόσφατα και τα τραύματα στο κεφάλι του επουλώνονται σταθερά. Δυστυχώς έχει επίσης πνευμονία, η οποία του προκαλεί μια κλίση προς τα αριστερά. Του έχουμε προσθέσει ένα μικρό βαρίδι στην δεξιά πλευρά για να τον βοηθήσουμε να ισορροπεί στο νερό. Μέχρι στιγμής η ανάρρωσή του είναι καλή και το μέλλον φαίνεται λαμπρό γιʼαυτόν.

Μαριλένα από την Rebecca Langstrom.

Σμάπω από την Lindsey Death.

Ο Σμάπω ξεκίνησε πρόσφατα να τρώει από μόνος του, το οποίο είναι πολύ καλά νέα. Τρεφόταν με καθετήρα ώσπου ανακαλύψαμε πως ενώ δεν άγγιζε τα ψάρια και τα καλαμάρια που του δίναμε, είχε μεγάλη όρεξη για αχινούς. Αυτό σήμαινε πως κάποιος έπρεπε να βουτά τακτικά στην θάλασσα για να του φέρει γεύμα από αχινούς. Τώρα πια τρώει και ψάρια αλλά μερικές φορές τον κερνάμε και λίγους αχινούς.

Νώντας από την Lindsey Death.

Στα 25 κιλά ο Νώντας είναι ακόμα ανήλικη χελώνα άγνωστου φύλου και έχει ένα χαρακτηριστικό καφέ χρώμα στο καβούκι του, αρκετά πιο ανοιχτόχρωμο από τις υπόλοιπες χελώνες. Μπορεί επίσης να αναγνωριστεί από τα χτυπήματα του πτερυγίου του στην πλευρά της δεξαμενής και την επιφάνεια του νερού που κάνει για να τραβήξει την προσοχή.

Πελαγία από την Molly McCharger.

Ντίνα από τον Duncan Howitt-Marshall.

Το τραύμα στο κεφάλι της είναι τόσο σοβαρό που είναι πιθανό πως το νευρικό σύστημα και οι μύες του κεφαλιού και του λαιμού της έχουν υποστεί ζημιά. Το κεφάλι της είναι μόνιμα γυρισμένο στα αριστερά και τα πίσω πτερύγιά της είναι κολλημένα μαζί κάτω από το καβούκι της – ένα σημάδι πως αισθάνεται εξαιρετικό άγχος και πόνο. Το τραύμα της έχει όλα τα χαρακτηριστικά χτυπήματος με ωμή βία από ανθρώπινο χέρι. Θα χρειαστεί πολύς καιρός μέχρι να επουλωθεί. Παρά τις αρνητικές προγνώσεις, η Ντίνα είναι πραγματική απόδειξη της αντοχής που έχουν αυτά τα εξαιρετικά ζώα. Οι θαλάσσιες χελώνες Καρέττα καρέττα έχουν μείνει απαράλλακτες τα τελευταία 40 εκατομμύρια χρόνια. Η σκληρή πανοπλία τους τις προστατεύει από τραύματα από τους φυσικούς της εχθρούς, αλλά η δύναμη απλών εργαλείων όπως σφυριά, τσεκούρια, προπέλες, αλιευτικά εργαλεία και ακόμα και καραμπίνες σε συνδυασμό με την ανθρώπινη βαναυσότητα κατακερματίζουν τον πληθυσμό τους σε πρωτοφανείς ρυθμούς. Παλεύουμε καθημερινά ώστε η Ντίνα και οι άλλες χελώνες στο Κέντρο Διάσωσης να επιβιώσουν παρά τις αντιξοότητες.

Επιμέλεια και μετάφραση από τον Νίκο Βαλλιάνο με κείμενα από τους Wilhelm Bodmark, Rebecca Langstrom, Johannes Kupke, Lindsey Death, Ida Kotjerba, Molly McCharger, Duncan Howitt-Marshall, Παύλο Τσάρο, και Νίκο Βαλλιάνο.