Το Κέντρο Διάσωσης Θαλάσσιων Χελωνών δημιουργήθηκε το 1994 από τον ΑΡΧΕΛΩΝ σε συνεργασία με τον Δήμο Γλυφάδας όπου και βρίσκεται. Οι τραυματισμένες χελώνες στέλνονται εδώ από όλες τις παράκτιες περιοχές της Ελλάδας με την βοήθεια ψαράδων, ντόπιων, και λιμενικών που τις βρίσκουν και φροντίζουν για την μεταφορά τους.

Δυστυχώς πάνω από 350 θαλάσσιες χελώνες δεν φτάνουν στο Κέντρο Διάσωσης κάθε χρόνο, είναι ήδη νεκρές όταν βρίσκονται στις παραλίες και τις θάλασσες της Ελλάδας. Ο ΑΡΧΕΛΩΝ συνεργάζεται με αλιευτικούς συλλόγους, άλλες μη κυβερνητικές οργανώσεις, την πολιτεία και ιδιώτες με σκοπό να μειωθεί η θνησιμότητα των θαλάσσιων χελωνών και να διατηρηθεί το είδος τους, ενώ η περιβαλλοντική εκπαίδευση αποτελεί σημαντικότατη δραστηριότητα προς την επίτευξη αυτού του στόχου.

Η θέση του στα προάστια της Αθήνας καθιστά το Κέντρο Διάσωσης Θαλάσσιων Χελωνών σημαντικό προορισμό για περιβαλλοντική εκπαίδευση. Πάνω από 10.000 μαθητές και ενήλικες όλων των ηλικιών επισκέπτονται το Κέντρο Διάσωσης κάθε χρόνο για να δουν αυτούς τους αρχαίους θαλασσοπόρους και να μάθουν τι σημαίνει πως “απειλούνται με εξαφάνιση.”

Ο Σύλλογος για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας ΑΡΧΕΛΩΝ ιδρύθηκε το 1983 με σκοπό την προστασία της θαλάσσιας χελώνας και των οικοσυστημάτων της και την ενημέρωση του κοινού γιʼαυτές και τις απειλές που αντιμετωπίζουν. Είναι μη κυβερνητικό και μη κερδοσκοπικό σωματείο, ενώ δεν λαμβάνει καμία κυβερνητική ή ευρωπαϊκή χρηματοδότηση παρότι η προστασία της θαλάσσιας χελώνας αποτελεί ηθική, νομική, και συνταγματική υποχρέωση της πολιτείας.

Παρακαλούμε υποστηρίξτε τον ΑΡΧΕΛΩΝ με μια δωρεά και βοηθήστε μας να προστατέψουμε τις θαλάσσιες χελώνες της Μεσογείου.

Επισκεφτείτε το www.archelon.gr για περισσότερες πληροφορίες.

Δεκαπέντε χελώνες βρίσκονται αυτή την στιγμή στο Κέντρο Διάσωσης Θαλάσσιων Χελωνών, με μια ποικιλία τραυμάτων και διάρκειας παραμονής. Οι επόμενες παράγραφοι είναι μια σύντομη παρουσίαση των 8 χελωνών που βρέθηκαν στο Βόρειο Κεντρικό και Νότιο Αιγαίο.

Κλεό από την Rebecca Langstrom και τον Duncan Howitt-Marshall.

Μεταφέρθηκε σε μια από τις μεγάλες δεξαμενές τον Σεπτέμβρη αλλά τώρα βρίσκεται και πάλι στο θερμοκήπιο, όπου μπορούμε να ελέγχουμε την θερμοκρασία του νερού για τον χειμώνα. Παρά την ασυνήθιστη κοινωνικότητά της, η Κλεό είναι επικίνδυνη όταν μετράς την θερμοκρασία του νερού, γιατί αν δεν προσέξεις θα προσπαθήσει να φάει το θερμόμετρο και το χέρι σου μαζί.

Κανέλας από την Rebecca Langstrom.

Όταν έφτασε στο Κέντρο Διάσωσης τον Ιούλη, το κόκκαλο του πτερυγίου του εξείχε και χρειαζόταν να ακρωτηριαστεί. Η πρώτη απόπειρα απέτυχε γιατί τα αναισθητικά δεν κατάφεραν να τον αποκοιμίσουν εντελώς. Ο ακρωτηριασμός έγινε τελικά τον Νοέμβρη, όταν μια ομάδα κτηνιάτρων από την Ιταλία ήρθαν να εγχειρίσουν τον Κανέλα και τέσσερις ακόμη χελώνες. Μετά την επέμβαση ο Κανέλας ήταν αρκετά αργοκίνητος και δεν ήθελε να φάει.

Η όρεξή του βελτιώθηκε αργά, αλλά η πληγή δεν φαινόταν να είναι καλά, παρά την καθημερινή φροντίδα μας. Όταν η κτηνίατρός μας, η Λητώ, την εξέτασε και πάλι κατάλαβε πως είχε μολυνθεί εσωτερικά και ξεκίνησε να αφαιρεί τον μολυσμένο ιστό.

Η πληγή ήταν αρκετά άσχημα, κι έτσι μεταφέραμε τον Κανέλα στην κτηνιατρική κλινική της Λητώς όπου είχε τον κατάλληλο εξοπλισμό για να κλείσει την πληγή. Μετά από αυτό, ο Κανέλας πέρασε μια νύχτα έξω από το νερό στο γραφείο μας, με την θέρμανση να τον κρατά ζεστό. Τώρα βρίσκεται και πάλι στην δεξαμενή του, παίρνει αντιβίωση, και ευτυχώς τρώει ακόμα και αναρρώνει καλά.

Κώστας από τον Johannes Kupke.

Η όραση του Κώστα είναι αδύνατο να επανέλθει, γιατί και τα δυο του μάτια αφαιρέθηκαν βάναυσα με αιχμηρό αντικείμενο.

Μαρίνα από τον Johannes Kupke.

Η Μαρίνα ήταν η αιτία για πολλά ανοιχτά στόματα παιδιών και ενηλίκων. Μόλις ξεπεράσει την κλίση που έχει όταν κολυμπάει – την τάση να κολυμπά με το κεφάλι προς τα κάτω – η μεγαλύτερη χελώνα του Κέντρου Διάσωσης θα αφεθεί στην ελευθερία της θάλασσας.

Είμαστε αρκετά αισιόδοξοι πως αυτό θα συμβεί την ερχόμενη άνοιξη, όταν θα έχει την ευκαιρία να κολυμπήσει και πάλι στις μεγάλες εξωτερικές δεξαμενές, όπου τον χειμώνα το νερό είναι πολύ κρύο.

Μίνα από την Molly McCharger.

Ποθέα από την Ida Kotjerba.

Το τραύμα της έχει κάνει τον μολυσμένο πνεύμονα να καταρρεύσει, κι έτσι κολυμπούσε με μια σχεδόν κάθετη κλίση προς τα δεξιά. Αυτό της προκαλούσε δυσκολία στο κολύμπι και την αναπνοή και αυξημένο άγχος. Για να την βοηθήσουμε, τοποθετήσαμε μια συσκευή πλεύσης – ένα μικρό κλειστό μπουκάλι γεμάτο αέρα – στην δεξιά πλευρά πάνω από το κέλυφός της. Αυτό της επιτρέπει να κολυμπά οριζόντια, να αναπνέει χωρίς άγχος και, επειδή το μπουκάλι είναι αρκετά μικρό, να καταδύεται και να ξεκουράζεται στον βυθό της δεξαμενής της.

Η Ποθέα είναι πολύ καλύτερα τώρα κι ελπίζουμε πως θα μπορέσουμε να την απελευθερώσουμε τον Μάιο όταν η θάλασσα θα είναι αρκετά ζεστή. Είναι μια πολύ ωραία χελώνα.

Αριστοτέλης Από την Ida Kotjerba και τον Νίκο Βαλλιάνο.

Έχει μήκος περίπου 40 εκατοστά και το αρχικό του βάρος ήταν μόλις 8 κιλά. Τους πρώτους μήνες δεν έτρωγε μόνος του, αλλά του δίναμε πολτοποιημένα ψάρια μέσω καθετήρα. Από το καλοκαίρι του 2010 όμως τρώει κανονικά και έχει ήδη κερδίσει αρκετό βάρος. Οι πληγές του είναι επίσης αρκετά καλύτερα κι ελπίζουμε να τον απελευθερώσουμε στις αρχές του καλοκαιριού.

Δαμασκηνιά Από τον Νίκο Βαλλιάνο.

Επιμέλεια και μετάφραση από τον Νίκο Βαλλιάνο με κείμενα από τους Wilhelm Bodmark, Rebecca Langstrom, Johannes Kupke, Lindsey Death, Ida Kotjerba, Molly McCharger, Duncan Howitt-Marshall, Παύλο Τσάρο, και Νίκο Βαλλιάνο. Οι φωτογραφίες είναι του Θεόδωρου Μπένου-Πάλμερ.