Όλα άρχισαν το 2007, όταν ο Κώστας Παπαφιτσώρος, που τώρα είναι πολύ γνωστός για τις μοναδικές φωτογραφίες του με τις θαλάσσιες χελώνες, είδε στο μετρό της Αθήνας μια ανακοίνωση για τα προγράμματα του ΑΡΧΕΛΩΝ και δήλωσε συμμετοχή σαν εθελοντής. Από τότε, συμμετέχει στα προγράμματά μας κάθε χρόνο, και το ενδιαφέρον του για την προστασία της θαλάσσιας χελώνας τον οδήγησε στη φωτογραφία και την έρευνα. Τον ρωτήσαμε πως εξελίχθηκε το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του για τις φωτογραφίες με θαλάσσιες χελώνες και να τι μας απάντησε.

"Με κάποιο τρόπο παράξενο, το αντικείμενο και η τεχνική των φωτογραφιών μου εξελίχθηκαν παράλληλα με τα καθήκοντα που αναλάμβανα σαν μέλος της ομάδας του ΑΡΧΕΛΩΝ στη Ζάκυνθο. Το θέαμα δεκάδων νεοσσών να τρέχουν προς τη θάλασσα στη διάρκεια μιας εκσκαφής στον ανατολικό Λαγανά τον Αύγουστο του 2007, μου έδωσε την ευκαιρία για την πρώτη φωτογραφία. Το επόμενο βήμα ήταν μια σειρά από λήψεις θαλάσσιων χελωνών καθώς ανέβαιναν στην επιφάνεια να πάρουν ανάσα. Τραβούσα τις φωτογραφίες αυτές από σκάφη παρατήρησης χελωνών με τηλεφακό, στη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου του 2008 και 2009.

Η πρώτη μου συμμετοχή στις βραδυνές παρατηρήσεις του ΑΡΧΕΛΩΝ ήταν το 2008 και οι χελώνες που κάνουν φωλιά τράβηξαν την προσοχή μου. Για να τις φωτογραφήσω προσπάθησα να συνδυάσω το φως της πανσελήνου μαζί με μακρά έκθεση και φωτογραφική μηχανή υψηλής ISO ευαισθησίας. (Υποθέτω ότι γνωρίζετε ότι τα τεχνητά φώτα ενοχλούν τις χελώνες όταν πρόκειται να κάνουν τις φωλιές τους και ότι η χρήση τους απαγορεύεται στις παραλίες του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου , καθώς και σε όλες τις παραλίες ωοτοκίας τους στην Ελλάδα). Τα πρώτα αποτελέσματα ήταν μέτρια, αλλά σύντομα η τεχνολογία των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών αναπτύχθηκε σε βαθμό που ανέβασε πολύ την ποιότητα των φωτογραφιών. Έχω χρησιμοποιήσει την τεχνική αυτή στη Ζάκυνθο και στις απέραντες παραλίες του Κυπαρισσιακού, που είναι μία ακόμα πολύ σημαντική παραλία, στην οποία κάνει έρευνα ο ΑΡΧΕΛΩΝ για πάνω από 35 χρόνια.

Και μετά ήρθε το πάθος της υποβρύχιας φωτογράφησης. Θυμάμαι ακόμη την πρώτη φορά που κολύμπησα πλάι σε χελώνες στον κόλπο του Λαγανά, το καλοκαίρι του 2009. Οι πρώτες υποβρύχιες φωτογραφίες δεν ήταν ιδιαίτερα καλές αλλά σύντομα έμαθα πώς να έχω το καλύτερο αποτέλεσμα με τη μηχανή που είχα. Το σημαντικό ήταν να κάνω μάσκα στις ώρες της ημέρας με το καλύτερο φως, να έχω υπομονή και επιμονή και να παραμένω για πολύ ώρα στο νερό. Η πραγματική πρόοδος στην ποιότητα των υποβρύχιων φωτογραφιών ήρθε το 2014, όταν άρχισα να χρησιμοποιώ μια κατάλληλη DSLR φωτογραφική μηχανή . Το σύστημά μου ήταν να μαθαίνω για νέες τεχνικές από συζητήσεις για υποβρύχιες φωτογραφίες στο διαδίκτυο κατά τη διάρκεια του χειμώνα και να προσπαθώ να τις εφαρμόσω το καλοκαίρι. Ποτέ δεν τελειώνει η διαδικασία αυτή της μάθησης.

Η φωτογράφηση των χελωνών με έφερε σε απομακρυσμένα μέρη του πλανήτη, σαν εθελοντή και σαν φωτογράφο, όπως η Χαβαη (πράσινες χελώνες), η Γκάνα ( δερματοχελώνες) και πρόσφατα , τα νησιά Γκαλάπαγκος ( «μαύρες» πρασινοχελώνες). Τώρα πιά η ενασχόληση με τις χελώνες έχει πάρει και τη μορφή έρευνας πάνω σε συγκεκριμένα θέματα. Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται σε διεθνή συμπόσια για θαλάσσιες χελώνες σε διάφορα μέρη του κόσμου.

Το πιο σημαντικό στοιχείο της φωτογράφησης θαλάσσιων χελωνών για μένα είναι η κατανόηση της συμπεριφοράς τους. Συχνά συναντώ χελώνες που έχω δει όλα τα προηγούμενα χρόνια. Επιδεικνύουν διάφορές ενδιαφέρουσες συμπεριφορές, όταν τρώνε, όταν τις καθαρίζουν ψάρια ή όταν έχουν ανταγωνιστικές αλληλεπιδράσεις με άλλες χελώνες. Άλλες φορές είμαι ενθουσιασμένος γιατί συναντώ άτομα που δεν έχω δεί για μια δεκαετία!

Τίποτα από τα παραπάνω δεν θα είχε συμβεί αν δεν είχα δηλώσει συμμετοχή στα προγράμματα του ΑΡΧΕΛΩΝ. Τα συνιστώ ανεπιφύλακτα!!"

Μπορείτε να πάρετε μια γεύση από τις Φωτογραφίες θαλάσσιων χελωνών του Κώστα Παπαφιτσώρου here. Ίσως να αναγνωρίσετε πολλές από αυτές, καθώς εμφανίζονται και στην ιστοσελίδα του ΑΡΧΕΛΩΝ και στις σελίδες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ευχαριστούμε Κώστα.