Το Δέλτα του Ευρώτα, στα βόρεια του Λακωνικού Κόλπου, περιβάλλεται από μεγάλες αμμώδεις παραλίες. Πρόκειται για παρθένες παραλίες, όπου βρίσκονται μόνο λίγα καταφύγια ψαράδων. Η αλιευτική δραστηριότητα δεν είναι πολύ έντονη, και η κύρια δραστηριότητα που βλέπουμε κατά τις έρευνές μας είναι η αλιεία οστρακοειδών από τους ντόπιους. Υπάρχει τουρισμός, αλλά δεν επιβαρύνει την παραλία, όπως συμβαίνει αντίθετα με άλλα προγράμματα του ΑΡΧΕΛΩΝ. Υπάρχουν ωστόσο κάποια μπιτς μπαρ στα οποία συχνάζουν οι ντόπιοι κατά την θερινή περίοδο αιχμής, καθώς επίσης και μερικά τροχόσπιτα τυχερών τουριστών που κατάφεραν να βρουν αυτό το κρυμμένο μέρος της Πελοποννήσου.

Ήταν γνωστό εδώ και πολλά χρόνια ότι οι παραλίες αυτές ήταν παραλίες ωοτοκίας για τις καρέτα, αλλά δεν παρακολουθούνταν τα τελευταία 12 χρόνια λόγω έλλειψης ανθρώπινου δυναμικού. Τώρα μπορούμε να τις παρακολουθούμε και πάλι, χάρη στο πρόγραμμα LIFE Euroturtles.

Στις 18 Ιουνίου ξεκινήσαμε να παρακολουθούμε συστηματικά την παραλία ωοτοκίας, από τα Τρίνησα ως την Κοκκινιά. Κατά την πρώτη μας έρευνα βρήκαμε ήδη 26 γραμμές από ίχνη και 10 φωλιές, είχαμε δηλαδή ένα ελπιδοφόρο πρώτο πρωινό! Πρόκειται για μια παραλία μήκους 15 χλμ με πολύ μαλακή άμμο, όμορφους αμμόλοφους και ένα υπέροχο δάσος από πίσω. Θα ήταν παράδεισος αν δεν υπήρχαν οι μεγάλες ποσότητες θαλάσσιων σκουπιδιών που μεταφέρονται εκεί με τα ρεύματα. Σε βάζει πράγματι σε σκέψεις το να βλέπεις όλα αυτά τα σκουπίδια σε μια κατά τα άλλα ανέγγιχτη παραλία. Μερικά κομμάτια σκουπιδιών είναι τόσο μεγάλα, που οι χελώνες δε μπορούν να κινηθούν γύρω τους και επιστρέφουν στη θάλασσα χωρίς να γεννήσουν τα αυγά τους. Υπάρχουν βέβαια και φυσικές απειλές. Σε αυτή την περιοχή η βασική απειλή είναι η θήρευση. Έχουμε βρει φωλιές που έχουν δεχθεί επίθεση από σκυλιά, αλεπούδες, κουνάβια, ακόμα και από χρυσά τσακάλια. Η ποικιλία θηρευτών δίνει μια ιδέα σχετικά με τη βιοποικιλότητα του Δέλτα του Ευρώτα.

Κατά τις πρωινές μας έρευνες ψάχναμε για φωλιές, για ίχνη ενήλικων χελωνών και νεοσσών, καθώς και για φωλιές που έχουν δεχτεί επίθεση από θηρευτές. Η δουλειά μας όμως δεν ήταν μόνο η παρατήρηση των φωλιών, αλλά και η καταγραφή των βασικών απειλών για τις χελώνες στην περιοχή καθώς και των εκθαλασσώσεων.

Η σεζόν πλέον έχει τελειώσει, και σύμφωνα με τα αρχικά μας στοιχεία, προστατέψαμε πάνω από 50 φωλιές και καταγράψαμε 5 εκθαλασσώσεις, που όλες αφορούσαν σε νεκρές χελώνες. Η πρώτη ήταν πια σχεδόν σκελετός, επομένως είναι πιθανό να ξεβράστηκε κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Οι υπόλοιπες 4 όμως είχαν πεθάνει πρόσφατα, άρα σίγουρα κατά τη διάρκεια του φετινού καλοκαιριού. Καμία δεν έφερε εξωτερικά σημάδια τραυματισμού από άνθρωπο, πλαστικό ή μπλεξίματος σε δίχτυα. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο των εκθαλασσώσεων είναι ότι 2 από αυτές αφορούν σε νεαρές πράσινες θαλασσοχελώνες. Ο Λακωνικός Κόλπος αποτελεί γνωστό σημείο στο οποίο βρίσκουν την τροφή τους, αλλά η γνώση ότι βρίσκονται εκεί ακόμα αποτελεί πολύτιμη πληροφορία. Μιλάμε εδώ για μια περιοχή μοναδική στη Μεσόγειο, καθώς ενήλικες χελώνες καρέτα συμβιώνουν με νεαρές πράσινες θαλασσοχελώνες και μοιράζονται μαζί τους τον ίδιο χώρο. Από πού έρχονται αυτές οι νεαρές χελώνες, καθώς και το που πηγαίνουν αφού τραφούν αποτελεί μυστήριο το οποίο εργαζόμαστε για να λύσουμε.

Περιμένουμε με ανυπομονησία να ανακαλύψουμε πόσα ακόμα αξιοθαύμαστα πράγματα μας περιμένουν σε αυτήν την περιοχή!

Sonia Doblado, Υπεύθυνη Monitoring του Προγράμματος Ευρώτα

Πολυμνία Νεστορίδου, Υπεύθυνη Προγράμματος ΑΡΧΕΛΩΝ Πελοποννήσου

(μετάφραση: Μπέτη-Μαρία Παγουρδάκη)