Περί τα μέσα Δεκέμβρη 2015, το προσωπικό φύλαξης του Φορέα Διαχείρισης, διαπίστωσε ότι το αμέσως προηγούμενο χρονικό διάστημα πραγματοποιήθηκαν ευρείας κλίμακας, παράνομες χωματουργικές εργασίες στην περιοχή Φ1 (προστατευόμενο τοπίο) του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου. Συγκεκριμένα στην περιοχή μεταξύ των παραλιών ωοτοκίας Δάφνη και Γέρακας, διανοίχθηκε δρόμος μήκους 1 χλμ. περίπου! Ο δρόμος αυτός, για την δημιουργία του οποίου ουδεμία άδεια από τις αρμόδιες αρχές ζητήθηκε και ουδεμία μελέτη εκπονήθηκε, ξεκινά από την κορυφή της πλαγιάς και καταλήγει σε μια μικρή παραλία, πλησίον του Γέρακα.

Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς που αποσκοπούν τέτοιου είδους όχι μόνο παράνομες αλλά κυρίως πρόχειρες και βιαστικές παρεμβάσεις. Προφανώς λίγους μήνες αργότερα θα «εμφανιστούν» στο σημείο μερικές ομπρέλες, μια καντίνα που σύντομα θα εξελιχθεί σε ολόκληρη ταβέρνα και ένας ιδιοκτήτης που, επικαλούμενος την ολιγωρία και αναποτελεσματικότητα των αρχών και των φορέων αυτού του τόπου, θα διεκδικεί με περισσό θάρρος το κεκτημένο «δικαίωμά» του.

Επίσης, δεν είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς, ακόμα και κάποιος αδαής στα περιβαλλοντικά ζητήματα, ότι τέτοιου είδους μεγάλης κλίμακας και σοβαρές παρεμβάσεις μπορούν να έχουν καταστροφικές συνέπειες όχι μόνο για το συγκεκριμένο σημείο, αλλά για ολόκληρο τον Κόλπο του Λαγανά. Η αλλοίωση της γεωμορφολογίας της περιοχής, η καταστροφή της αυτοφυούς βλάστησης, η έλλειψη σχεδιασμού για την απορροή των οβριών υδάτων, αποτελούν μερικούς μόνο παράγοντες που μπορεί στο άμεσο μέλλον να αλλοιώσουν με τόνους λάσπης τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Γέρακα, της Δάφνης, της θαλάσσιας περιοχής του Λαγανά, δηλαδή αυτών ακριβώς των στοιχείων που σήμερα αποτελούν τους φυσικούς και κυρίως τους τουριστικούς πόρους της Ζακύνθου. Με άλλα λόγια η απληστία και η ανευθυνότητα των λίγων, μπορούν να καταστρέψουν τα στοιχεία αυτά που κάνουν ελκυστική τη Ζάκυνθο για πλήθος επισκεπτών.

Ύστερα από όσα ανωτέρω περιγράφω, νομίζω δεν είναι δύσκολο για την Ζακυνθινή κοινωνία, μια κοινωνία που εδώ και δεκαετίες έχει ζυμωθεί σε θέματα βιώσιμης διαχείρισης ενός ιδιαίτερου οικοσυστήματος με πλούσια χλωρίδα και πανίδα, μια κοινωνία που έχει βιώσει ότι η προστασία ενός σπάνιου είδους, όπως η Καρέττα, μπορεί όχι μόνο να ενταχθεί στο τουριστικό προϊόν του τόπου της αλλά και να προσελκύσει χιλιάδες επισκέπτες, μια κοινωνία που έχει πλέον ωριμάσει, να απαντήσει στα εξής ερωτήματα: Ποιόν εξυπηρετούν τελικά τέτοιου είδους ενέργειες? Κερδίζει η τοπική κοινωνία? Αυτή είναι η ανάπτυξη που θέλουμε και οραματιζόμαστε?

Παναγιώτα Θεοδώρου, Συντονίστρια Θεμάτων Προστασίας και Διατήρησης Περιβάλλοντος, ΑΡΧΕΛΩΝ (τηλ: 6940470194)