Νομίζω πως η νοοτροπία του κόσμου αλλάζει σιγά-σιγά προς το καλύτερο. Το αντιλαμβανόμαστε όταν έχουμε καιρό να βρεθούμε στο πεδίο. Έτσι όπως όταν βλέπεις τα παιδιά σου κάθε μέρα, εσύ δεν καταλαβαίνεις για πότε μεγάλωσαν. Πρέπει να σου το πει κάποιος που είχε καιρό να τα δει.

Όσο θυμάμαι την εποχή του ʼ70 και του ʽ80 που κατηφορίζαμε στις αμμουδιές της χελώνας προσπαθώντας να έχουμε μάτια και στην πλάτη, επειδή ακούγαμε να μας απειλούν και νοιώθαμε να μας ακολουθούν, όχι με καλό σκοπό, οι «θιγόμενοι».

Στα μέσα Αυγούστου ο Δημήτρης κι εγώ βρεθήκαμε για διακοπές στην παραλία της Κορώνης που επιτηρεί ο ΑΡΧΕΛΩΝ εδώ και 6-7 χρόνια. Κάνοντας το απογευματινό μου μπάνιο βλέπω τέσσερις νέους να προχωρούν στο πίσω μέρος της παραλίας και ένας από τους λουόμενους να σηκώνεται για να τους προσφέρει μια ψάθα. Τσίμπησα αμέσως, κοίταξα και είδα να φορούν τα μπλουζάκια του ΑΡΧΕΛΩΝ «ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ-VOLUNTEER».

Όταν τελείωσαν τη συλλογή των στοιχείων της φωλιάς που είχε γίνει στα μέσα Ιουνίου, μέτρησαν άδεια τσόφλια από χελωνάκια που έφυγαν, νεκρά έμβρυα, αγονιμοποίητα αυγά κ. ά., φωτογράφησαν το περιεχόμενο, το έριξαν στη λακκούβα και σκέπασαν πάλι τη φωλιά.

Και τότε έγινε το εξής καταπληκτικό: Ένας από τους «θεατές» είπε με δυνατή φωνή. «Εμείς τώρα θα πρέπει να ευχαριστήσουμε αυτά τα παιδιά που δουλεύουν χωρίς λεφτά για να έχουμε εμείς στην πατρίδα μας ωραίες παραλίες και καθαρό περιβάλλον» και όλοι οι παρευρισκόμενοι χ ε ι ρ ο κ ρ ό τ η σ α ν !

Το ίδιο βράδυ βρέθηκαν στη συντροφιά μας γνωστοί φίλων από την Κορώνη. Κουβεντιάζοντας ο Δημήτρης, με αφορμή τη συναυλία συμφωνικής μουσικής που γινόταν στο κάστρο, ανέφερε ότι υπάρχει υψηλό πνευματικό επίπεδο στην Κορώνη. Και ο Κορωναίος απάντησε «Μα βέβαια εμείς εδώ έχουμε τον ΑΡΧΕΛΩΝ».

Η αμιγώς Μεσογειακή ομάδα του ΑΡΧΕΛΩΝ στην Κορώνη (Ιταλοί, Ισπανοί και Έλληνες) με υπεύθυνη τη Βίκυ Ντούλου, μού έδωσε την εντύπωση ότι δουλεύει σοβαρά με καλή επαφή εντός ομάδας, αλλά και με το κοινό όπως είδαμε από την παρουσίαση στο Camping όπου μένουν.

Αισθάνομαι ότι αυτές οι ομάδες των χελωνάδων, οι σκορπισμένες σε όλη την Ελλάδα, μοιάζουν σαν ήλιοι στο διάστημα. Εκπέμπουν φως και συγκεντρώνουν ενέργεια απʼ όλα τα μέρη του κόσμου που ελπίζω να έχει διάρκεια. Είναι η αισιοδοξία μας και η προοπτική μας για το μέλλον. Τους οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ. Άννα Κ-Μ 24/8/11