Αυτό τον καιρό συνεχίζει να γράφει ενώ παράλληλα διδάσκει περιβαλλοντική πολιτική στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Αφορμή για την επικοινωνία μαζί της υπήρξε η έκδοση του νέου της παραμυθιού «Τα χελωνάκια του Παύλου». «Το περιβάλλον κυριαρχεί στη δουλειά μου. Όταν έγραψα το πρώτο μου βιβλίο "Το καλοκαίρι του Πέτρου Πελεκάνου" είχε προκληθεί μια μεγάλη πετρελαιοκηλίδα.

Η παρέα της ιστορίας περνούσε ένα ανέμελο καλοκαίρι όταν το νησί τους απειλήθηκε από μια πετρελαιοκηλίδα. Όπως απέδειξε η πρόσφατη καταστροφή στον κόλπο του Μεξικού, το θέμα είναι σταθερά επίκαιρο.

Πιστεύει στο έργο του ΑΡΧΕΛΩΝ, του Συλλόγου Προστασίας της Θαλάσσιας Χελώνας και θαυμάζει τους εθελοντές που έρχονται στην Ελλάδα από όλο τον κόσμο για να συμβάλουν στο έργο της καταγραφής των κινήσεών τους που με τη σειρά του βοηθά την επιστημονική έρευνα.

Η όαση της συγγραφής.

Οι ιστορίες της κ. Καλαντζάκου εμπνέονται από ένα βαθύτερο πολιτισμικό βίωμα: «Δεν γράφω αποκλειστικά για το περιβάλλον. Εχω ήδη εκδώσει το πρώτο βιβλίο μιας σειράς εικονογραφημένων ιστοριών με θέμα τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. "Η Αλεξάνδρα και η Ιέρεια των Μαρμάρων" αφορά την Ακρόπολη, το νέο Μουσείο και τα μάρμαρα του Παρθενώνα. Τα βιβλία αυτά έχουν μεγάλη συναισθηματική αξία, γιατί ο σύζυγός μου, Φίλιππος Μήτσης, που έχει την έδρα Ωνάση στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, διδάσκει αρχαία ελληνική φιλοσοφία και κλασικό ελληνικό πολιτισμό. Μια καινούργια ιδέα σημαίνει λοιπόν πως έχουμε την ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις, διαδικασία που αποτελεί πηγή έμπνευσης».

Στην ερώτηση αν η συγγραφή οδηγεί στην εκτόνωση ή τη λύτρωση του συγγραφέα, η απάντηση της κ. Καλαντζάκου είναι σαφής: «Για μένα συμβολίζει τη χαρά της δημιουργίας και την ελπίδα για καλύτερο μέλλον. Είναι η όασή μου. Εχουμε την τάση να ξεχνάμε πόσο ονειρεμένη εμπειρία είναι το διάβασμα σε συνθήκες που δεν αποσπούν τη σκέψη. Το βιβλίο σε ταξιδεύει αν επιτρέψεις στο μυαλό σου να συγκεντρωθεί προκειμένου να συνθέσει τις δικές του εικόνες».

Γράφει για τα παιδιά από επιλογή. Ο λόγος είναι συγκεκριμένος όπως και ο στόχος της: «Δουλεύω ένα βιβλίο για την πράσινη ανάπτυξη, αλλά οι παιδικές ιστορίες έχουν τις δικές τους ιδιαιτερότητες. Αν ένα παραμύθι δεν είναι ελκυστικό, το παιδί βάζει το βιβλίο στο περιθώριο χωρίς δεύτερη σκέψη, με τον γνωστό αυθορμητισμό που σπάει κόκαλα».

Γρηγόρης Χαλιακόπουλους Αναδημοσίευση από το ΕΘΝΟΣ online